Sociale Scenario's

Ik kan iets niet doen (een oefening, een voorwerp openen, mijn weg vinden). Ik heb het alleen geprobeerd, maar ik ben vastgelopen.

Ik kan me gefrustreerd of ongemakkelijk voelen om hulp te vragen. Maar hulp vragen is geen zwakte! Iedereen heeft soms hulp nodig, zelfs volwassenen.

Ik zoek iemand die me kan helpen (volwassene, klasgenoot). Ik loop beleefd naar hen toe en zeg:
Sorry, zou je me alsjeblieft kunnen helpen?
Ik leg mijn probleem duidelijk uit. Ik luister naar de adviezen en zeg:
Heel erg bedankt!

De meeste mensen zijn blij om te kunnen helpen. Ik ga mijn probleem waarschijnlijk oplossen en ik heb iets nieuws geleerd!

Tijdens de pauze of ergens anders zie ik kinderen die samen spelen. Ik zou graag met hen willen spelen, maar ze zijn al begonnen met hun spel.

Ik kan bang zijn dat ze nee zeggen. Het is normaal om deze bezorgdheid te hebben. Maar als ik het niet vraag, zal ik het nooit weten!

Ik loop naar hen toe en observeer even wat ze doen. Ik wacht op een pauze in het spel en zeg dan:
Hallo! Het ziet er leuk uit. Mag ik met jullie spelen?
Als het ja is: geweldig! Ik sluit me aan bij het spel.
Als het nee is: dat is niet erg, ik kan iets anders vinden of het later opnieuw proberen.

Vaak zijn de anderen blij met een nieuwe speler! En zelfs als ze deze keer weigeren, kan ik trots zijn dat ik het durfde te vragen.

Iemand is het niet met me eens of heeft iets gedaan dat me stoort. We willen niet hetzelfde.

Ik kan me gefrustreerd of boos voelen. Het is OK om dat te voelen! Maar ik moet eerst kalmeren voordat ik praat. Ik neem een paar ademhalingen.

Ik praat met een rustige stem (geen schreeuwen). Ik gebruik "ik":
Ik vind het niet leuk als... omdat het me laat voelen...
Ik luister naar wat de ander te zeggen heeft. We zoeken samen naar een oplossing:
Hoe kunnen we het doen zodat het voor ons beiden goed is?

Wanneer we rustig praten, vinden we vaak een compromis. Zelfs als we het niet helemaal eens zijn, kunnen we vrienden blijven en elkaar respecteren.

Ik speel een spel (bordspel, sport, videogame) en ik verlies. De andere persoon of het team heeft gewonnen.

Ik kan me teleurgesteld of gefrustreerd voelen. Het is normaal om te willen winnen! Maar verliezen maakt deel uit van het spel. Iedereen verliest soms, zelfs de kampioenen.

Ik neem een diepe ademhaling. Ik feliciteer de winnaar:
Goed gedaan! Je hebt goed gespeeld.
Ik schreeuw niet, ik mopper niet. Ik kan zeggen:
Zullen we nog een keer spelen? De volgende keer doe ik het beter!

De anderen zullen graag weer met me spelen omdat ik een goede verliezer ben. En ik zal beter worden door te spelen. Winnen of verliezen, het belangrijkste is dat we plezier hebben!

Iemand zegt iets aardigs tegen me: "Ik vind je tekening leuk", "Je bent goed in dit spel", "Je bent aardig".

Ik kan me ongemakkelijk voelen of niet weten wat ik moet zeggen. Sommige mensen houden er niet van om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Dat is OK!

Ik kijk naar de persoon en glimlach. Ik zeg gewoon:
Dank je, dat is aardig!
Ik kan ook een compliment teruggeven als ik dat wil:
Dank je! Ik vind jouw [ding] ook leuk.

Een compliment accepteren maakt de persoon die het geeft blij. En het stelt me in staat om mijn kwaliteiten te erkennen. Ik kan trots op mezelf zijn!